Van leven voor de ander naar

regie over mijn eigen leven. 

Mijn verhaal begint waar dat van veel van mijn cliënten ook begint: jarenlang leefde ik vooral voor de ander. Ik paste me aan, deed wat er van me verwacht werd, en dacht dat mijn waarde lag in hoe geliefd ik was of hoeveel ik betekende voor iemand anders. Ik verloor mezelf volledig in mijn verbinding met anderen. Tot er niets van mij overbleef.

Op mijn 25e viel alles stil. Ik belandde in een depressie en kreeg antidepressiva voorgeschreven. Ik voelde niks meer. Tot mijn therapeut me vroeg: “Hoe gaat het nu écht met je?” Ik wist geen antwoord. Ik voelde niks. Volledig afgevlakt.
Dat moment werd mijn wake-up call.

Een belangrijk deel van mijn reis was identiteit en zelfliefde. Als queer vrouw dacht ik lang dat ik een teleurstelling was, omdat ik niet voldeed aan de norm. Het kostte moed en veel innerlijk werk om mezelf te leren omarmen. Nu leef ik samen met mijn vrouw en voel ik hoe bevrijdend het is om volledig jezelf te zijn.

Die verbinding met mezelf zie ik terug in de keuzes die ik vandaag maak. Ik geef mijn leven vorm op mijn eigen manier, reizend en volledig online werkend.

Momenteel woon en werk ik in New York. Juist hier, in de constante chaos en ruis van een miljoenenstad, leer ik elke dag wat echte innerlijke veiligheid betekent. Als je je eigen fundament niet bewaakt, slokt de buitenwereld je op. New York daagt me uit om elke dag opnieuw te vertrouwen op mijn eigen kompas en mijn grenzen scherp te stellen. Het is de bevestiging van wat ik mijn cliënten leer: je bent pas echt vrij als je jezelf kunt dragen, ongeacht waar je bent of hoe luid de wereld om je heen is.